(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
(ตอน 3)
เราเลี้ยงเจ้ามารร้ายตัวน้อย มาอย่างยากลำบาก
แต่สุดท้ายกลับโดนเจ้านั่น แกล้งจนหัวหมุน
ข้าเกินจะทนแล้ว
เกินจะทนแล้วจริงๆ
ตอนกลางคืนข้าไม่กล้านอนด้วยซ้ำ
กลัวว่าเด็กนั่นจะมาแกล้งอะไรข้าอีก
รู้ไหม
ข้าขอเจอผี
ดีกว่าเจอเซียวฮื้อยี้
ถ้าอย่างนั้น
ทำไมเราไม่ให้เซียวฮื้อยี้ เล่นกับอะไรที่สนุกกว่านี้ล่ะ
อะไรที่สนุกกว่านี้น่ะ
อะไรที่สนุกกว่านี้หรือ
หมายความว่าอะไร
เจ้าจำลักษณะของคน ที่เอาตัวเจ้าไปคืนนั้นได้ไหม
เขาใส่ชุดดำ
หน้ากากดำ
ข้าเห็นแค่ดวงตาของเขา
คนคนนี้...
เข้าออกหุบเขาคนโฉดได้ตามใจชอบ
ทั้งยังรู้ความลับหลายอย่าง
ใครกันนะ
เขาต้องเป็นผู้มีวรยุทธ์สูงส่งแน่
แน่นอนสิ
นอกจากลุงเยี่ยนของเจ้าแล้ว ข้าก็นึกไม่ออกว่าจะมีใครในยุทธภพ
ที่เข้าออกหุบเขาคนโฉด ได้ตามใจชอบอีกบ้าง
ไม่มีคนอื่นเลยหรือ
มีสิ
สองประมุขจากวังบุปผาอย่างไรล่ะ
แต่ปัญหาคือ
เขาบอกให้เจ้าล้างแค้น พวกวังบุปผานี่สิ
แล้วจะเป็นพวกเขาได้อย่างไร
คนคนนี้จะต้อง...
ประการแรก รู้จักพ่อข้าและท่านลุงเยี่ยน
ประการที่สอง รู้เรื่องการตายของพ่อข้าเป็นอย่างดี
ประการที่สาม นอกจากจะรู้ เรื่องความแค้นของตระกูลข้า
ยังเป็นห่วงเป็นใยเรื่องนี้ด้วย
ประการที่สี่ คนคนนี้ ต้องมีความแค้นฝังหุ่นต่อวังบุปผา
เจ้าเก่งมาก
อายุยังน้อยแต่สามารถวิเคราะห์ได้ดี
หมอเทวดาว่าน
เซียวฮื้อยี้อยู่ในนั้นหรือเปล่า
ท่านอาถูเองหรอกหรือ
คุยอะไรกันอยู่หรือ
(สำนักว่านชุน)
เรากำลังคุยกันว่า จะแกล้งท่านอย่างไรดีน่ะสิ
ก็ได้
ถ้าเจ้าอยากแกล้งใคร
เจ้าน่าจะลองคิดค้นยาเหม็น เอาไปแกล้งหลี่ต้าจุ่ยดูนะ
แกล้งท่านอาหลี่ไปก็ไม่สนุก
เขาหลงกลง่ายจะตายไป
อวดดีไม่เบาเลยนะ
ระวังเถอะ เขาจะกลับมาเล่นงานเจ้า
นี่ ข้าจะบอกอะไรให้
ท่านลุงยิ้มของเจ้าน่ะ เตรียมอาหารไว้เต็มโต๊ะ
หลี่ต้าจุ่ยก็เตรียมเหล้าไว้ให้ด้วย
ส่วนข้าก็ลงมือทำหมูย่างกับหน่อไม้
เราจะเลี้ยงอาหารค่ำเจ้า
- ไปกันเถอะ - เดี๋ยวก่อน
ทำไมอยู่ดีๆ ถึงจะเลี้ยงอาหารค่ำข้าล่ะ
- เดี๋ยวกินเสร็จก็รู้เอง - ไม่มีทาง
ถ้าท่านไม่บอกเหตุผล ข้าก็ไม่ไป
บางทีพอกินอาหารพวกนั้นไปแล้ว
ข้าอาจจะอาเจียน ท้องเสีย จนนอนซมลุกไม่ขึ้นไปสามวันก็ได้
ขี้ระแวงนักนะเจ้าเนี่ย
ก็ได้
ข้าจะบอกให้
เราจะเลี้ยงอำลาเจ้า
เลี้ยงอำลาหรือ
หมอเทวดาว่าน
ท่านอยากมาร่วมอำลา เซียวฮื้อยี้กับเราไหม
ขออภัย
ข้าต้องขอโทษด้วย
ข้าไม่อยากเสียเวลา
ทำเรื่องน่าเบื่อเช่นนั้น
จะส่งข้าออกไปจากหุบเขาหรือ
ข้าจะใช้โอกาสนี้ตามหาตัวฆาตกร ที่สังหารพ่อข้าเสียเลย
ท่านลุงเยี่ยน ท่านต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปนะ
รอฟังข่าวจากข้า
ตาเฒ่าว่านใจร้ายใจดำเป็นที่สุด
แม้กับพ่อตัวเองก็คงไม่เอ่ยคำอำลา นับประสาอะไรกับข้าล่ะ
เจ้าด่าคนเก่งดี
เก่งจริงๆ
ท่านอาถู
- จะให้ข้าไปที่ไหนหรือ - เดี๋ยวก็รู้ ไปกันเถอะ
- เอาเลย - ดื่ม
เหล้าดีแท้ๆ
เซียวฮื้อยี้คอแข็งดีนี่
ดื่มเหล้าอย่างกับดื่มน้ำ
ข้าดื่มน้ำมากขนาดนั้นไม่ได้หรอก
รสชาติมันไม่ดีเหมือนเหล้าท่านอาหลี่
- เซียวฮื้อยี้ - เซียวฮื้อยี้ตาแหลม
นี่เป็นสุราชั้นเลิศ
แม้จะได้มาเกินสิบปีแล้ว แต่ข้าก็ยังทำใจดื่มมันไม่ได้เลย
- มาดื่มให้หมดเลย - มาๆ
ยินจิ่วโยว เจ้าทำอะไรของเจ้า
เจ้าดื่มต่อไม่ได้แล้ว
ขืนยังดื่มต่อ
เซียวฮื้อยี้จะไปไม่ไหว
เจ้า...
เจ้าปีศาจเฒ่ายิน เจ้าไม่ดื่ม
คงไม่รู้หรอกว่าเหล้านี้ดีแค่ไหน
ข้าจะเอาเหล้ากรอกปากเจ้า ให้กลายเป็นไอ้ขี้เมาไปเลย
หยุดทะเลาะกันได้แล้ว
ท่านลุงท่านอาทั้งหลาย อยากไล่ข้าไปเหลือเกินนะ
มีอะไรกัน
- เซียวฮื้อยี้ - นั่งๆ
ทำไมถึงได้ระแวงอีกแล้วล่ะ
- ใครบอกว่าเราจะไล่เจ้าไป - ท่านไม่พูดข้าก็รู้
เจ้ารู้อะไร
คงเพราะ...
ข้าร้ายกาจขึ้น
ร้ายจนพวกท่านรับไม่ไหว
ถึงได้อยากไล่ข้าไป ข้าจะได้ไปเล่นงานคนอื่นแทน
ใช่ไหม
ประโยคสุดท้ายถูกต้องแล้ว
ได้ ข้าไปก็ได้
ข้าไปแล้วคงเป็นผลดีต่อพวกท่าน
แต่มันดีกับข้าตรงไหน
เช่นนั้นแล้ว พวกท่านก็ควรให้อะไรข้าบ้าง
พูดได้ดีมาก
ที่เราอุตส่าห์เลี้ยงดูเจ้ามาหลายปี นับว่าไม่เสียแรงเปล่า
อยู่บนโลกใบนี้ อย่าทำอะไรที่ตัวเองไม่ได้ประโยชน์
ต่อให้พ่อแท้ๆ ขอให้ทำก็อย่าทำ
ยิ่งพวกเรายิ่งไม่ต้องพูดถึง
ท่านลุงยิ้มพูดได้ตรงใจข้ามาก
เรามีของดีให้เจ้าอยู่แล้ว
เสื้อคลุม
หมวก
นี่หรือของดี
ไม่มีอะไรที่ดีกว่านี้แล้วหรือ
รอก่อนสิ
เอาไปสิ
นี่มันจะเป็นของดีได้อย่างไร
เวลาหิวก็เอามากินไม่ได้ กระหายน้ำก็เอามาดื่มไม่ได้
แบกไปก็เหนื่อยเปล่า
ข้าไม่อยากได้
เซียวฮื้อยี้ นี่...
นี่...
เซียวฮื้อยี้
เจ้าช่างโง่จริงๆ
ไม่รู้หรือ
นี่แหละของดี
หากมีของสิ่งนี้ เจ้าจะซื้ออะไรก็ได้
คนมากมายต่อสู้แย่งชิงให้ได้มันมา แต่เจ้ากลับไม่สนใจ
ข้าไม่ได้โง่เหมือนพวกเขา
ข้าไม่อยากได้
เซียวฮื้อยี้
เจ้าชอบม้าไม่ใช่หรือไร
แค่ใช้เจ้านี่ชิ้นเดียว
เจ้าก็ซื้อม้าทิเบตดีๆ สักตัวได้แล้ว
หากนี่ไม่ใช่ของดี
แล้วอะไรล่ะที่เป็นของดี
แค่หนึ่งชิ้นก็พอเลี้ยงปากท้อง ครอบครัวธรรมดาๆ
- ได้ตั้งสองปี - ใช่แล้ว
ก็ได้
ในเมื่อพวกท่านบอกว่ามันเป็นของดี
ข้าจะรับไว้ก็ได้
ดีมาก
นอกจากของพวกนี้แล้ว ยังมีอะไรให้ข้าอีกไหม
เซียวฮื้อยี้
เจ้าไม่ใจร้ายไปหน่อยหรือ
ลองคิดดูสิ
ตลอดหลายปีมานี้ ของดีๆ ของเราถูกเจ้าเอาไปหมด
เราจะมีอะไรให้เจ้าอีกเล่า
เซียวฮื้อยี้
เจ้าจะทำอะไรน่ะ
ข้าจะไปแล้ว
ไปง่ายๆ แบบนั้นเลยหรือ
แล้วจะให้ทำอย่างไรล่ะ
ท่านไม่ให้ข้าดื่ม แล้วข้าก็เอาของมาหมดแล้ว
ยังเหลืออะไรอีก
เจ้าจะไปไหน
เจ้าจะทำอะไร
หลังออกจากหุบเขาคนโฉด ข้าจะหาที่อยู่
หากเจอคนที่ต้องตา
ข้าจะดื่มกับเขา
แต่หากไม่ถูกชะตา ข้าจะเล่นงานเขา
เจ้าจะกลับมาไหม
กลับมาสิ
พวกท่านดูแลข้าเป็นอย่างดี
จะไม่กลับมาได้อย่างไร
หลังจากข้าออกไปเล่นงานทุกคน ข้างนอกหุบเขาแล้ว
ข้าจะกลับมาแกล้งพวกท่านต่อ
ต้องอย่างนี้สิ ดีมาก
ถ้าเจ้าทำให้คนที่อยู่ข้างนอกนั่น ทุกข์ทรมานได้
เราก็พร้อมจะอ้าแขนรับเจ้า กลับมาแกล้งเราได้ตามสบาย
ใช่แล้ว
ข้าไปนะ
เซียวฮื้อยี้
อะไรเนี่ย
ข้าทำให้เจ้า
ใส่ไว้ตลอดล่ะ
แล้วจำไว้ด้วยว่าท่านอาถูของเจ้า
เป็นสตรีที่ยอดเยี่ยมที่สุดในใต้หล้า
- น่าเกลียดมากเลย - เจ้า...
ทุกคน
ข้าไปแล้วนะ
ทุกคนจะได้นอนหลับสบายสักที
นี่
ข้าออกจากหุบเขาคนโฉด นับเป็นเรื่องใหญ่
ทำไมไม่มีใครปรบมือให้ข้าเลย
ก็ได้
ข้าจะไม่ไปถ้าไม่มีใครปรบมือให้
อยากกลับมาที่หุบเขาคนโฉดหรือ
ฝันไปเถอะ
เว้นแต่จะเป็นผีกลับมา
ปากเสีย
หยุดแช่งเขาได้แล้ว
เซียวฮื้อยี้ออกจากหุบเขาไปแล้ว เขาต้องไปหว่านเสน่ห์ใส่สาวๆ แน่
ยิ่งได้พบผู้หญิงมากเท่าไร
ก็ยิ่งตายเร็วขึ้นเท่านั้น
เราเลี้ยงเจ้าปีศาจน้อย
มาตั้งแต่เขายังแบเบาะ
ข้าต้องห้ามใจตัวเอง ไม่ให้กินเขาตั้งหลายครั้ง
ตอนนี้เขาจากเราไปแล้ว
หากเขาถูกคนอื่นกิน
จะถือเป็นความสูญเสียของเรา
ช้าหรือเร็วเซียวฮื้อยี้ ก็ต้องไปจากหุบเขาคนโฉด
อย่าลืมสัญญาของเราล่ะ
แล้วตอนนี้ก็มีเรื่องใหญ่ เกิดขึ้นในยุทธภพ
อีกไม่นานต้องโกลาหลกันแน่
สิ่งนี้
เกี่ยวข้องกับปูมหลังของเขา
หากเขาออกท่องยุทธภพไปเล่นงานผู้คน
ก็ดีกับเราไม่ใช่หรือ
พี่ใหญ่ตู้พูดถูก
(วังบุปผา)
ท่านป้านี่เอง
คารวะ ท่านป้ารอง
ท่านป้า เราไม่ได้พบกัน มาหนึ่งเดือนแล้วสินะขอรับ
เขาก็เคยพูดเช่นนั้นมาก่อน
คุณชายเจียง
แผลเป็นอย่างไรบ้าง
ท่านรองประมุข
ไม่ได้พบกันหนึ่งเดือนแล้วสินะ
กอดข้าหน่อยได้ไหม
ท่านว่าอะไรนะ
กอดข้าหน่อย ได้ไหม
ท่านป้ารอง
มีอะไรหรือ
เมื่อกี้ ข้า...
ข้านึกว่าเจ้าเป็นเขา
ใครหรือขอรับ
สหายเก่าคนหนึ่ง
เขาอยู่ที่ไหน มีนามว่าอะไร
เป็นเรื่องที่สมควรถามหรือ
ขออภัยขอรับ
ข้าจะไม่ถามสิ่งที่ไม่ควรถาม หรือพูดสิ่งที่ไม่ควรพูด
ตั้งแต่เด็ก
เจ้าโดนท่านป้าใหญ่ลงโทษกี่ครั้ง
กว่าจะว่านอนสอนง่ายเช่นนี้
บอกข้าหน่อยสิ
เจ้าเกลียดชังนางไหม
ข้ามิบังอาจเกลียดชังท่านป้าใหญ่
นางเป็นประมุขแห่งวังบุปผา เป็นจอมยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่
อีกอย่าง ที่นางสั่งสอนข้า ก็เพื่อตัวข้าเอง
ดีแล้วล่ะ
ท่านป้ารอง
ข้าไม่ได้พบท่านป้าใหญ่มาห้าปีแล้ว
ข้าทำสิ่งใดให้นางไม่พอใจหรือ
นางถึงไม่อยากพบข้า
เจ้าไม่ได้ทำอะไรผิด
แค่...
เจ้าโตขึ้น
เจ้าเหมือนเขามาก
เอาเถอะ
วันนี้ท่านป้าใหญ่บอกว่าอยากพบเจ้า
ตามข้าไปพบนางสิ
จริงหรือขอรับ
(วังบุปผา)
คารวะ ท่านป้าใหญ่
ยืนอยู่ตรงนั้น
ไม่ต้องเข้ามาใกล้
พวกเจ้าออกไป
- เจ้าค่ะ - เจ้าค่ะ
ท่านป้าใหญ่เก็บตัวฝึกวิชาห้าปี
เป็นเช่นไรบ้าง
ไม่เจอกันห้าปี
ฝ่ามือบุปผาต่อหยกของเจ้า พัฒนาไปถึงไหนแล้ว
วิชาที่ท่านป้าใหญ่ถ่ายทอดให้ ข้าฝึกฝนมาโดยตลอด
จนใช้ได้อย่างคล่องแคล่วแล้ว
บัดนี้ในโลกหล้า
มีน้อยคนนักที่จะประมือเจ้าได้
เจ้าสามารถออกจากวังบุปผา
เพื่อทำภารกิจให้ลุล่วงได้แล้ว
ท่านป้าใหญ่หมายถึง...
ยังจำได้ไหม
คนที่ข้าสั่งให้เจ้าสังหาร มีนามว่าอะไร
ข้าไม่มีวันลืม
คนผู้นั้นมีนามว่าเจียงเสี่ยวหยู
เป็นศัตรูของวังบุปผา
ตราบใดที่เขายังมีชีวิต ท่านป้าทั้งสองก็ไม่อาจอยู่อย่างสงบ
เขาต้องถูกกำจัด
ยังมีอะไรอีก
เจียงเสี่ยวหยูตายได้หลายวิธี
แต่มีกฎหนึ่งข้อ
ข้าต้องเป็นคนฆ่าเขา
เขาต้องไม่ตายด้วยน้ำมือคนอื่น หรือโดยอุบัติเหตุ
เมื่อนั้น ข้าจึงจะสามารถ ทดแทนบุญคุณท่านป้าทั้งสองได้
เยี่ยมมาก
ป้ารองของเจ้าเพิ่งได้ข่าวมา
เจียงเสี่ยวหยูปรากฏตัวในยุทธภพแล้ว
- จริงหรือ - ใช่
เจ้าลงเขาไปเสียวันนี้
เหอลู่กับเหอชวงจะไปกับเจ้าด้วย
น้อมรับคำสั่งท่านป้าใหญ่
ท่านป้าใหญ่เก็บตัวฝึกวิชาห้าปี ข้าไม่มีโอกาสได้รับใช้
- ข้า... - ข้าเข้าใจว่าเจ้ากตัญญูนัก
ท่านป้าใหญ่เพิ่งฝึกวิชาเสร็จวันนี้
ข้าอยู่อีกสองวันไม่ได้หรือ
จะได้ดื่มชาและเล่นหมากรุกด้วยกัน เหมือนตอนข้ายังเด็ก
ไม่จำเป็น
- ท่านป้าใหญ่... - ทำไมพูดมากนักนะ
ยังไม่รีบไปอีก
ขอรับ
ข้าจะทำภารกิจให้สำเร็จโดยเร็วที่สุด
และกลับมารายงานทันที
ท่านพี่
ยังมีหน้ามาเรียกข้าพี่อีกหรือ
ท่านพี่
ท่านทำเช่นนั้นทำไม
เป็นเพราะความคิดชั่วช้าของเจ้าแท้ๆ
ฮวาอู๋ชเวโตมาเหมือนเขา ราวพิมพ์เดียวกัน
ยามใดที่มองเขา
หัวใจข้าก็รวดร้าว
ข้าสละพลังที่สั่งสมมาสิบปีเพื่อเขา
ช่วยเขาไว้จากประตูนรก
ข้าคิดว่าเพื่อเห็นแก่บุญคุณแล้ว
เขาจะแต่งงานกับข้า
แต่เขากลับพูดว่า
เขามีภารกิจที่ต้องทำให้สำเร็จ
ไม่อาจแต่งกับข้าได้
เมื่อเขาหายดีแล้ว
ก็ยังไม่จากวังบุปผาไปไหน
ข้าจึงเชื่อเขา
เชื่อว่าเขาไม่มีทางเลือก
ในช่วงเวลานั้น
เราอยู่ด้วยกันทุกวัน
ไม่ห่างทั้งเช้าและค่ำ
ข้าคิดฝันทุกวัน
ว่าเมื่อเขาทำภารกิจสำเร็จแล้ว
ข้ากับเขาจะได้...
อยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่า
แต่สิ่งที่ข้าได้รับ
กลับมีเพียงการหายตัวไป ของหญิงชั่วฮวาเยว่หนู
เจียงเฟิงจากไปโดยไม่บอกลา
ข้าถูกหลอก
ข้าถูกเขาหลอก
ข้าเกลียดพวกมัน
ข้าเกลียดเจียงเฟิง
เขาโกหกข้า
เขาหลอกลวงข้า
ท่านพี่
ยังปล่อยวางไม่ได้อีกหรือ
มันผ่านมาตั้ง 18 ปีแล้ว
อะไรกัน
เหลียนซิง
หรือว่า...
เมื่อ 18 ปีก่อน เจ้าแค่พยายามถ่วงเวลา
เจ้ากลัวข้าจะฆ่ามารสองตัวนั่น
บังอาจห้ามข้าหรือ
ท่านพี่
ข้าไม่ได้จะห้ามท่าน
ข้าเพิ่งคิดได้ว่า มีวิธีที่ดีกว่าการฆ่าพวกเขา
หากทำให้เด็กสองคนนั้น ทุกข์ทนชั่วชีวิตได้
นั่นจึงนับว่าได้แก้แค้น
แม้เจียงเฟิงกับข้ารับใช้นั่น สิ้นใจไปแล้ว
ก็ไม่มีวันได้ตายตาหลับ
ตอนนี้ยังไม่มีใครรู้ ว่าเจียงเฟิงมีลูกแฝด
ชายผู้มีฉายาเซียนกระบี่แห่งผืนพิภพ เยี่ยนหนานเทียน
พี่น้องร่วมสาบานของเจียงเฟิง
ได้นัดหมายไว้
ว่าจะมาพบเจียงเฟิงระหว่างทาง
หากเราเอาเด็กคนหนึ่งไป
เมื่อเยี่ยนหนานเทียนมาถึง เขาต้องพาเด็กอีกคนไปด้วยแน่
เขาจะต้องถ่ายทอดวิชาทั้งชีวิตของตน ให้แก่เด็กคนนั้น
เพื่อให้แก้แค้นแทนบุพการี
ขอเพียงเราทิ้งดอกเหมยหยกหมึกไว้
เขาก็จะรู้ว่า ศัตรูของเด็กอยู่ที่วังบุปผา
ไม่เลว
เด็กที่เราพาไปด้วย
จะเป็นชายคนเดียวในวังบุปผา
เมื่อมีคนมาแก้แค้นที่วังบุปผา
เขาจะเป็นฝ่ายชิงรับมือ
พวกเขาไม่มีทางรู้แน่ ว่าเป็นพี่น้องกัน
บนโลกนี้ก็ไม่มีใครรู้
- ว่าที่แท้พวกเขา... - เช่นนั้น
พี่น้อง
ก็จะกลายเป็นศัตรู
เจ้าพยายามยื้อเวลา
ให้ข้าลืมความเจ็บแค้นหรือ
ไม่ใช่นะ ท่านพี่
ข้า...
- บังอาจนัก - ท่านพี่
ไม่ใช่นะ ท่านพี่ ฟังข้าก่อน
ผ่านมา 18 ปีแล้ว
แผนการของเรา ใกล้ถึงช่วงเวลาสำคัญเต็มที
ท่านควรมีความสุขสิ
ทำไมต้องทรมานตัวเองด้วย
เจ้าพูดถูก
ช่วงเวลาสำคัญกำลังจะมาถึง
ฮวาอู๋ชเวกับเจียงเสี่ยวหยู...
อีกไม่ช้าพี่น้องฝาแฝดจะฆ่ากันเอง
เจียงเฟิงกับฮวาเยว่หนู...
กรรมจะตามสนองพวกมันแล้ว
ข้าควรมีความสุข
ข้าควรมีความสุขกับเรื่องนี้
ข้ามีความสุข
คุณชาย เราจะไปทางไหน
เหอลู่ เจ้าออกมาช่วยงาน นอกวังบุปผาประจำ
คิดว่าอย่างไร
ท่านประมุขบอกเพียงว่า เจียงเสี่ยวหยูปรากฏตัวในยุทธภพ
แต่ไม่ได้บอกว่าที่ไหน
ยุทธภพกว้างใหญ่ จะหาอย่างไร
- คุณชายตัดสินใจเถอะ - จำได้ว่าตอนยังเด็ก
ท่านป้าใหญ่เคยบอกข้าว่า เจียงเสี่ยวหยูหวาดกลัววังบุปผา
จึงซ่อนตัวในหุบเขาคนโฉด
หุบเขาคนโฉดอยู่ในเทือกเขาคุนหลุน
ทางออกเทือกเขาคุนหลุน
ถ้าไม่ผ่านที่ราบตรงกลาง ก็ต้องข้ามเทือกเขาฉินหลิ่งเข้าเสฉวน
เราจะไปหาทางนั้นกัน
ที่แท้ท่านก็คิดออกแล้ว
คุณชายมีกลยุทธ์สูงส่ง
เจียงเสี่ยวหยูไม่พ้นต้องยอมจำนน
คุณชายระวัง พวกเขาน่าจะเป็นโจร
โจรหรือ
กลางวันแสกๆ
เป็นไปได้อย่างไร
มัวรออะไรอยู่
ส่งของมีค่าทั้งหมดมาให้ข้า
พี่ใหญ่ ปล่อยไปง่ายๆ ไม่ได้นะ
เราต้องได้ม้าสามตัวนั่นด้วย
ดูก็รู้ว่าแรงดี
ขายได้ราคาดีแน่
นี่ พี่ใหญ่ มีหญิงงามอีกสองคนด้วย
ช่วงนี้เราไม่ได้สนุกกันเลยนะ
สมควรตาย
ข้าฮวาอู๋ชเว จากวังบุปผาแห่งหุบเขาซิ่วอวี้
- โปรดหลีกทางให้เราเถอะ - อะไรนะ
วังบุปผาแห่งหุบเขาซิ่วอวี้ อยู่ตรงไหน
มีหญิงงามมากมายใช่ไหม
ทำไมไม่เคยได้ยินเลย
สองคนนี้ก็นับว่าสวยมากแล้ว
หัวหน้าคณิกาแห่งวังบุปผา ไม่ยิ่งงามหยดย้อยหรอกหรือ
- คิดเท่าไรล่ะ - บังอาจนัก
คุณชาย ให้ข้าลงมือเถอะ
ทำไมพวกเขาไม่เคยได้ยินชื่อวังบุปผา
คุณชาย นี่แค่กองโจรธรรมดา
ไม่นับเป็นชาวยุทธภพ
- ดังนั้น... - พ่อหนุ่ม เลิกวางท่าสักที
ลงจากม้าเดี๋ยวนี้
มิฉะนั้น ข้าจะฆ่าเจ้า
- คุณชาย - ช่างเถอะ
ข้าเคยได้ยินท่านป้ารองพูดว่า ชาวเมืองอยู่อย่างยากแค้น
ชายแข็งแรงเป็นเสาหลักของครอบครัว
หากเจ้าฆ่าเขา ทั้งครอบครัวของเขาจะอดตาย
- ใช่ - ถูกต้อง
- เรามีพ่อแม่กับลูกต้องเลี้ยงดู - ใช่
- ถูกต้อง - โปรดไว้ชีวิตด้วย
- โปรดไว้ชีวิตด้วย
พวกเจ้าต่างมีมือมีเท้า
แทนที่จะทำนาอยู่บ้าน กลับออกมาเป็นโจร
หวังว่าพวกเจ้าจะกลับใจ
หากข้าเห็นพวกเจ้าออกปล้นอีก ข้าไม่ปล่อยไว้แน่
- ขอบคุณที่ไว้ชีวิต - ขอบคุณ
- ขอบคุณ คุณชาย - ขอบคุณ คุณชาย
ไป
หลี่ลิ่ว หยุดตรงนั้นนะ
- อะไร เจ้าจะทำอะไร - เอาคืนมา
ปล่อยข้านะ ปล่อย
- อาหกของลูกข้า - เจ้า...
ข้ามีอยู่แค่นี้ คืนมาเถอะ
เรียกข้าว่าอะไร
เจ้า...
ข้าเกลียดคำนั้นที่สุด
แต่...
ฟังให้ดี
เจ้าเป็นตัวซวยของตระกูลหลี่
เจ้าทำให้พี่ข้าตาย
แล้วยังเอาแต่เรียกข้า ว่า "อาหก" ตลอดเวลา
หกๆ
ได้ยินแบบนั้นแล้วข้าจะชนะไหม
ท่านเลิกเล่นพนันไม่ได้หรือ
ก่อนพี่ท่านตาย เขาสั่งให้ท่านช่วยข้าดูแลโรงเตี๊ยม
ไปให้พ้นเลยไป
โรงเตี๊ยมชั้นต่ำนั่นน่ะหรือ
ยังมีแขกอีกหรือ
เจ้าเก็บของกลับบ้านแม่ไปดีกว่า
ข้าจะได้ขายบ้านหลังนั้น
- แลกได้หลายตำลึงเงิน - ท่าน...
พูดออกมาเช่นนี้ ยังสู้หน้าพี่ชายที่ตายไปได้อีกหรือ
- เอาคืนมา... - ไป
- เอาคืนมานะ - ไปให้พ้น
- เอาคืนมานะ - ปล่อย
- คงเป็นคนบ้านเดียวกัน - ปล่อย
เรื่องขัดแย้งในบ้านยากจะแก้ไข
- อย่าสนเลย คุณชาย - นังตัวซวย
- เอาคืนมา - เจ้า...
- เอาคืนมา - ตัวซวย ไปให้พ้น
เขาเตะนางหรือ
นี่เป็นสมบัติของตระกูลหลี่
เจ้าไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ
ต้องอย่างนั้น
สมควรโดนแล้ว
- นั่นสิ - เยี่ยมเลย
ได้ กล้าเก็บใช่ไหม
วรยุทธ์สูงส่ง ดีมาก
ทำไมรังแกผู้หญิงกลางวันแสกๆ
นี่เป็นเรื่องในบ้านข้า
เจ้าไม่เกี่ยว
คุณชาย
คุณชาย โปรดช่วยข้าด้วย
เขาเป็นน้องสามีข้า
ตั้งแต่สามีข้าตายไป
เขาก็ขโมยของไปจำนำไม่หยุด
ของมีค่าในบ้านแทบไม่เหลือแล้ว
- ลุกขึ้นเถอะ - ขอบคุณ คุณชาย
พี่สะใภ้ท่านพูดความจริงหรือไม่
จริงแล้วอย่างไร
ไม่ต้องมายุ่ง
- ไปเสีย - หากข้าจะยุ่งล่ะ
เจ้า...
เจ้าๆ เจ้าอะไร
ขืนชี้หน้าคุณชายของเราอีก ข้าจะตัดนิ้วเจ้า
อ๋อ พวกเจ้ารวมหัวกันรุมข้า เพราะมีคนมากกว่าสินะ
เดี๋ยวได้รู้กัน
- จบเรื่องแล้ว ไปเถอะ - ไปเถอะ
ขอบคุณคุณชายที่ช่วยเหลือ
หากไม่ได้พบท่านวันนี้ ข้าคงกระโดดบ่อน้ำตายไปแล้ว
ของเล็กน้อยพวกนั้นมีค่าแค่ไหนกัน
คุ้มที่จะตายหรือ
สำคัญที่หลี่ลิ่วไม่ช่วยข้า
โรงเตี๊ยมไม่มีแขกเข้า
ข้าใกล้จะอดตายเต็มที
ชิงฆ่าตัวตายเสียอาจดีกว่า
ข้าจะได้พบหน้า
กับสามีข้าอีกครั้ง
รีบกลับบ้านเถอะ
ขอบคุณ แม่นาง
ฮูหยิน จากที่ท่านพูดมา บ้านท่านเปิดโรงเตี๊ยมหรือ
ใช่สิ
โรงเตี๊ยมฝูเฉิงทางตะวันออกของเมือง คือสิ่งที่สามีทิ้งไว้ให้ข้า
ดี
คืนนี้เราจะพักที่โรงเตี๊ยมท่าน
จริงหรือ
ได้สิ
เยี่ยมเลย
วันนี้ข้าพบคนใจดีเข้าแล้ว
จริงสิ ข้าควรไปก่อน
ข้าจะต้มน้ำรอพวกท่านนะ
คุณชาย
ท่านควรค้างคืนที่เมืองถัดไป ไม่ใช่เมืองนี้
เหอฉินได้เตรียมการไว้แล้ว
ทำไมจะเปลี่ยนที่พักไม่ได้
ไปเถอะ
โชคดีที่ชายคนนั้น ไม่เอาชุดน้ำชานี้ไปจำนำ
มิฉะนั้น ข้าคงไม่รู้ว่า จะเอาชาใส่อะไรให้ท่านดื่ม
คุณชาย เชิญ
คุณชาย เชิญนั่งก่อน
ข้าจะชงชาให้
เรื่องนั้นไม่ต้องลำบากท่านหรอก
ไปทำอาหารเถอะ
ซื้อวัตถุดิบสดใหม่
ต้มไก่ ย่างปลา
ซื้อเหล้าดีๆ มาด้วย
โธ่ ไม่ได้หรอก
ข้าเปิดโรงเตี๊ยมนะ
ข้าต้องเป็นฝ่ายเตรียมของพวกนั้นสิ
ขนาดกาน้ำชายังเกือบถูกจำนำ
ท่านคงไม่มีเงินซื้อกับข้าวหรอก
รับไว้เถอะ
ข้า...
ขอบคุณแม่นาง
เช่นนั้น...
ข้าจะรีบไปซื้อของมาทำกับข้าวนะ
ข้ามาผิดที่หรือ
เปล่า
นี่โรงเตี๊ยมของท่าน
เราแค่เก็บกวาดเล็กน้อย
ข้าไม่เคยเห็นผ้าคุณภาพดีขนาดนี้
แม่นางทั้งสองเก่งกาจนัก
เพียงครู่เดียว
โรงเตี๊ยมซอมซ่อของข้า ก็ถูกเนรมิตจนงามดุจวังหลวง
วังหลวงหรือ
เพชรนิลจินดาโบราณเกินไป
จะสมกับความสง่างาม ของคุณชายได้อย่างไร
จริงด้วย
คุณชายดื่มชาอะไรหรือ
ข้าไม่เคยได้กลิ่นชาหอมเช่นนี้เลย
หากฮูหยินชอบ
- ก็มาดื่มด้วยกันสิ - เอาสิ
โอ้โฮ
กาน้ำชานี้ทำจากหยกมันแพะหรือ
ถูกต้อง
ตายจริง
เป็นของราคาสูงยิ่ง
แม้แต่ถ้วยน้ำชาก็ทำจากหยกมันแพะ
โอ้โฮ
หยกงามเช่นนี้
ข้าไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
ขอบคุณคุณชายสำหรับน้ำชา
ชาดี
คุณชายคงหิวแล้ว
กับข้าวพร้อมแล้ว
ข้าจะนำเข้ามาให้
คุณชาย ข้าจะทิ้งถ้วยใบนั้น
เพื่ออะไร
เอาทิ้งไว้ที่นี่ก็พอ
นางเป็นหญิงต่ำต้อยที่ไม่รู้จักของดี
คุณชายใจดีกับนางทำไม
นางแค่เป็นมิตรและคิดซื่อ
ผิดตรงไหน
คุณชาย
มา ชิมอาหารข้าหน่อย
ไม่รู้ว่าคุณชายจะทานได้ไหม
ถ่อมตัวเกินไปแล้ว ขอบคุณฮูหยิน
ทำไมคุณชายทานคนเดียวล่ะ
- แม่นางทั้งสองไม่ทานหรือ - เราจะทานพร้อมคุณชายได้อย่างไร
อ๋อ
คนร่ำรวยย่อมมีกฎเยอะ
มารยาทดียิ่ง
อยู่นอกบ้าน ไม่ต้องมีกฎมากมาย
นั่งเถอะ
ชิมอาหารของฮูหยินกัน
- เจ้าค่ะ - เจ้าค่ะ
มา เชิญนั่ง
ข้าจะตักน้ำแกงให้
ฮูหยินก็ทานด้วยกันดีไหม
ตายจริง ไม่ได้หรอก
ข้าทำอาหารค้างไว้ในครัว
ข้าต้องรีบกลับไปดู
พวกท่านทานเถอะ
ดื่มน้ำแกงกันด้วยล่ะ
น้ำแกงไก่นี่กลิ่นหอมหวนนัก
คุณชาย ดื่มสักหน่อย
ข้าจะดื่มถ้วยใหญ่เลย
เดินทางมาทั้งวัน หิวจะแย่
น้ำแกงไก่มีเยอะ
ดื่มคนละสามถ้วยยังได้
ออกมาได้แล้ว
เป็นอย่างไรบ้าง
- แหม... - เป็นอย่างไร
วางใจเถอะ
เมื่อข้าลงมือ เคยพลาดเมื่อไหร่กัน
- เรียบร้อย - พวกเขาดื่มน้ำแกงไก่ของข้ากันหมด
จริงหรือ
- เจ้าซ่อนทีเด็ดไว้จริงๆ - รำคาญน่า
พวกเจ้าสองคนหยุดยกยอกันก่อน
ยานั่นได้ผลจริงๆ ใช่ไหม
ยาที่ข้าใส่ลงไป
เลียเพียงครั้งก็ทำวัวหลับได้แล้ว
พี่ชายหลี่ลิ่วแข็งแรงปานนั้น
ยังเคยสลบด้วยน้ำแกงถ้วยเดียวของข้า ไม่ใช่หรือไง
ดูท่าจะได้ผลดี
พ่อหนุ่มตัวผอมนั่น...
ไม่พ้นสามอึกแน่
จริงสิ แม่นางสองคนนั้นน่ะ ห้ามแย่งข้าล่ะ
ข้าไม่ปรานีแน่
หน็อย เจ้าคนบ้ากาม
ไม่กลัวพวกนางตื่นมาฆ่าเจ้าหรือไง
แม่ม่ายตระกูลหลี่
กล้าตีข้าหรือ
- ไม่เอาน่า - หยุด
นางพูดถูก
สตรีสองนางนั้นมีวรยุทธ์
เจ้าไม่ห่วงชีวิตหรือไง
โง่เง่า
เรามาตกลงกันก่อนนะ
สมบัติแบ่งข้าครึ่งหนึ่ง
ส่วนของใช้และสัมภาระ เป็นของข้าทั้งหมด
ชุดน้ำชากับผ้าห่มเป็นของผู้หญิง
เราไม่ต้องการ
- แน่สิ เราไม่เอาหรอก - ให้เจ้าไป
น่าจะสลบกันหมดแล้ว
ลงมือได้
แหม
เบามือหน่อยล่ะ
อย่าทำกากับถ้วยน้ำชาบนโต๊ะแตกนะ
ของข้าทั้งหมด
เราไม่สนของพวกนั้นหรอก
เข้าใจแล้ว
ไม่ได้สลบด้วยฤทธิ์ยาหรือ
- ตบตาข้าหรือ - ท่านมีพิรุธเอง
ไม่พ้นสายตาของเหอลู่
คำบรรยายโดย: นัทธมน เปรมสำราญ